Βρισκόμαστε στο Μεξικό το 1970. Η σπουδαιότερη Βραζιλία όλων των εποχών κλέβει την παράσταση και κατακτά το τρίτο Μουντιάλ της ιστορίας της.
Για πρώτη φορά στην ιστορία, τη διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλου ανέλαβε χώρα που δεν ανήκε ούτε στην Ευρώπη, ούτε στη Νότια Αμερική. Ο λόγος για το Μεξικό, το οποίο επελέγη από τη FIFA για το τουρνουά του 1970, παρότι βρίσκεται 2.000 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο θεσμός είχε αρκετές καινοτομίες, αφού για πρώτη φορά κάθε ομάδα είχε δικαίωμα να κάνει δύο αλλαγές (μέχρι τώρα επιτρεπόταν αλλαγή μόνο σε περίπτωση τραυματισμού τερματοφύλακα), ενώ υπήρχαν κίτρινες και κόκκινες κάρτες.
Η ισχύς της τηλεόρασης έκανε για πρώτη φορά αισθητή την παρουσία της, αφού για χάρη των μεταδόσεων στις χώρες της Ευρώπης, αρκετά παιχνίδια διεξήχθησαν μεσημέρι, κάτω από αφόρητη ζέστη. Σε συνδυασμό με το υψόμετρο, πολλοί παίκτες και προπονητές έκαναν παράπονα στους διοργανωτές, δίχως αποτέλεσμα.
Παρ’ όλα αυτά, υπήρξε μία πολύ σπουδαία διοργάνωση, ίσως η καλύτερη όλων των εποχών, με ανεπανάληπτο θέαμα, έστω κι αν οι μισές από τις ομάδες που απάρτιζαν τα προημιτελικά του 1966 απουσίαζαν από τη γιορτή. Γαλλία, Πορτογαλία, Ουγγαρία, Αργεντινή και Ισπανία ήταν μόνο μερικές από τις ισχυρές ποδοσφαιρικές δυνάμεις της εποχής που δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν κάποιο από τα "εισιτήρια" του θεσμού, ένα εκ των οποίων κόστισε τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων, αφού στάθηκε η αφορμή για τον περίφημο "πόλεμο των 100 ωρών" μεταξύ Ονδούρας και Ελ Σαλβαδόρ.
























